Terenska istraživanja u Nacionalnom parku „Kopaonik”
Tim stručnih saradnika Zavoda za zaštitu prirode Srbije početkom juna 2026. godine sproveo je terenska istraživanja na prostoru Nacionalnog parka „Kopaonik”, a za potrebe novog definisanja granica, režima i mera na lokalitetima pod režimom zaštite I stepena i aktivnim merama na tim područjima, kao i proširenja granica na određenim delovima i režimima zaštite. Lokaliteti koji su se ovom prilikom obilazili jesu Kozje stene, Jankove bare i Suvo rudište u režimu zaštite I stepena, Pančićev vrh, Predeona celina Pančićev vrh i Predeona celina Barska reka, Samokovska i Gobeljska reka u režimu zaštite II stepena, kao i Rendara, Jadovnik i Ciganska reka u režimu zaštite III stepena. Terenskim istraživanjima ustanovljeno je da postoji realna mogućnost proširenja granica Nacionalnog parka „Kopaonik” u skladu sa prirodnim karakteristikama terena i prostorima koji trenutno gravitiraju parku, ali se nalaze van postojećih granica. Potencijalne zone za proširenje uključuju šumske komplekse i vodna područja sa visokim stepenom očuvanosti. Takođe je konstatovano da postoji osnov za povećanje površina pod režimima zaštite I i II stepena, posebno u predelima u kojima su identifikovani visoki prirodni i predeoni potencijali, kao i staništa retkih i ugroženih vrsta. Nacionalni park „Kopaonik” prostire se na najvišim i najočuvanijim delovima planine Kopaonik, koja se uzdiže u južnom delu Republike Srbije. Prvi put je zaštićen 1981. godine, a aktuelna zaštita datira iz 2015. godine.
Incijativa za uspostavljanje hranilišta za beloglave supove u Sićevačkoj klisuri
Povodom inicijative za uspostavljanje hranilišta za beloglave supove (Gyps fulvus) u Sićevačkoj klisuri održan je 15. juna stručni sastanak u Inistitutu za biološka itraživanja „Siniša Stanković“ predstavnika IBISS, Ministarstva zaštite životne sredine, Zavoda za zaštitu prirode Srbije, Fondacije za zaštitu ptica grabljivica iz Beograda i „Rezervata Uvac“ d.o.o. – upravljača Specijalnog rezervata prirode „Uvac“ iz Nove Varoši. Predstavnici IBISS izložili su predlog Projekta koji sadrži program povratka beloglavog supa, zasnovan na iskustvu i primerima dobre prakse očuvanja beloglavih supova u Specijalnom rezrvatu prirode „Uvac”. Ovom prilikom, istakli su da je u evidenciji Zoološkog vrta grada Beograda sačuvan podatak da je mladunac beloglavog supa donet iz Sićevačke klisure 1958. godine, što je potvrda prisustva vrste na tom području. Takođe, i da je za realizaciju i učešće u Projektu podršku i spremnost iskazala Uprava Grada Niša. Realizacija Projekta planira se u nekoliko faza: uspostavljanje neophodne infrastrukture (određivanje lokacije, volijera za ptice), određivanje lokacije i uspostavljanje hranilišta, unošenje jedinki beloglavog supa u volijeru različite starosne strukture poreklom sa Uvca i njihovo praćenje. Predstavnici Zavoda za zaštitu prirode Srbije ukazali su na neophodnost pripremnih aktivnosti za realizaciju Projekta kao što su: usklađivanje projektnih aktivnosti sa propisanim merama i režimima zaštite prirode ustanovljenim za prostor Sićevačke klisure i uspostavljanja modela uklanjanja uginulih životinja i klaničnog otpada, koji će biti donošeni na hranilište. Park prirode „Sićevačka klisura” je zaštićeno područje druge kategorije, kojim upravlja PD „Srbijašume”d.o.o. sa uspostavljenim režimima zaštite drugog i trećeg stepena. Sićevačka klisura nalazi se na koridoru migracije odnosno disperzije beloglavog supa na istok i jugoistok, čime je kao lokacija značajna za očuvanje vrste. Pored toga, ovim Projektom, stvaraju se preduslovi za privlačenje i ponovno naseljavanje crnog strvinara (Aegypius monachus) i bradana (Gypaetus barbatus), druge dve iščezle vrste gnezdarice Srbije, takođe iz grupe lešinara.